Egipt to jeden z ulubionych krajów urlopowych Polaków. Pomimo formalnej niepodległości, Egipt wciąż znajdował się pod rzeczywistym wpływami brytyjskimi (był państwem zależnym). Po podpisaniu traktatu Egipt w 1937 wszedł do Ligi Narodów, co de facto czyniło kraj całkowicie niezależnym państwem. W maju 1991 Egipt wymienił listy intencyjne z Międzynarodowym Funduszem Walutowym, a następnie podpisał porozumienie z Bankiem Światowym. Jedną z jego pierwszych decyzji było rozwiązanie parlamentu, co doprowadziło do ostrego konfliktu z nim samym (przewodniczący parlamentu Wisa Wasif odmówił odczytania dekretu premiera jako niekonstytucyjnego), a następnie do wybuchu zamieszek w miastach i na wsiach. Powszechne zainteresowanie społeczeństw dziewiętnastowiecznej Europy, informowanej na bieżąco o postępach prac dzięki dynamicznie rozwijającej się prasie, doprowadziło do serii ekspedycji badawczych o charakterze archeologicznym i w efekcie stworzenia podstaw dla współczesnej egiptologii. Nilem. W czasie rejsu serwowane są tradycyjne egipskie przysmaki, dzięki czemu mamy okazję zapoznać się z tutejszą kuchnią. Przepłynięcie Nilem całego Egiptu jest jednym z najprostszych i najciekawszych sposobów jego zwiedzania.

Można także postawić na zwiedzanie Izraela z Jerozolimą na czele. Zgromadzono wiele szczegółowych wskazówek ułatwiających zwiedzanie. Trzeba przywyknąć do myśli, że handel w tym miejscu ma swoją specyfikę i różni się od tego, który znamy z krajów europejskich. Pod względem przyrodniczym to czym może pochwalić się szereg innych krajów Afryki Egipt ma to w Morzu Czerwonych – fauna i flora tego miejsca jest wspaniała. 28 listopada 1937 nieudanego zamachu na an-Nahhasa dokonał członek paramilitarnego oddziału związanego z partią Młody Egipt. Nieuzgodnienie nowego traktatu było kolejną polityczną porażką an-Nahhasa. Wafd powrócił do władzy gry wygrał wybory w 1936. Premierem został ponownie an-Nahhasa W tym czasie tron objął Faruk I, w imieniu którego obowiązki monarchy wypełniała rada regencyjna. 18 czerwca 1953 Rada Regencyjna została rozwiązana, a Egipt stał się republiką. 23 lutego 1954 Rada zmusiła prezydenta do ustąpienia i osadziła go w areszcie domowym, z kroku tego musiała się jednak wycofać cztery dni później, gdyż Nagib nadal cieszył się znaczną popularnością w wojsku.
Początkowo toczyły się one pomyślnie, ostatecznie jednak negocjacje zawieszono z powodu różnych stanowisk w sprawie Sudanu. Wpływy brytyjskie pozostawały jednak w kraju silne, toteż traktat stał się przedmiotem kontrowersji, także w samym Wafdzie. Ogromne wpływy w państwie uzyskują kapłani Re z Heliopolis. Na statku wytłumaczono nam, jak całe snurkowanie podczas wycieczki ma wyglądać. Kluczową rolę odgrywali w niej byli wojskowi i oficerowie wywiadu, jak również potomkowie rodzin arystokratycznych, którzy zdołali ocalić za granicą część majątku po rewolucji r. Obserwowanie podwodnego królestwa koralowców w Skarm El Sheikh lub Hurghadzie oraz możliwość uprawiania sportów wodnych, jak np. windsurfing czy kitesurfing dostarczą spory zastrzyk adrenaliny i moc pozytywnej energii. Cały kompleks, który składał się z centralnej świątyni Amona oraz dobudowanych dookoła świątyń na cześć innych bogów, mieścił się na 100 hektarach. Rekonstrukcją świątyni zajmowali się polscy archeologowie, pod przewodnictwem Kazimierza Michałowskiego. O rządach tego faraona oraz o jego zaangażowaniu w rozbudowę świątyni luksorskiej przypomina również dziedziniec.
Rozpoczął również modernizację kraju, organizując kairską giełdę, reformę taryfy celnej, rozpoczął wdrażanie reformy rolnej i tworzenie prawa pracy. Premier kontynuował również rozmowy z Brytyjczykami, które zakończyły się podpisaniem traktatu egipsko-brytyjskiego. Owa budowla nosi również nazwy Południowej, Romboidalnej, Złamanej, Pochyłej, Stępionej, Zgiętej i Fałszywej. I i II dynastii podczas gdy królewski cmentarz w rejonie Umm al-Kaab w Abydos jest miejscem pochówku królów” Shaw, 2003, s. Po zwiedzaniu czas na sziszę (fajka wodna) i relaks podczas egipskiego show: pokaz tańca brzucha, pokaz fakira oraz taniec tanura. W więzieniach znalazła się kolejna grupa działaczy komunistycznych (250 osób) oraz oficerów sympatyzujących z Braćmi Muzułmanami. Szczególnie Hurghada jest miejscowością stanowiącą raj dla osób chcących zażyć kąpieli słonecznych na przepięknej, piaszczystej plaży, to bez wątpienia stolica wypoczynku. Dopiero w kwietniu 1955 Naser stwierdził, że celem rewolucji egipskiej jest budowa społeczeństwa socjalistycznego bez podziału na klasy społeczne. Omawiana powyżej sytuacja w kraju doprowadziła do wybuchu rewolucji w 1952 (tzw. 14 kwietnia 1954 wszystkie osoby piastujące stanowiska państwowe przed 23 lipca 1952 otrzymały zakaz działalności publicznej.